اتشی در دل زبانه می کشید
شعله اش گر می گرفت
به زبان که می رسید
سرخ می شد
سرخفامیش سر سبز به باد می داد
و کس نمی دانست
که سربداران
اتشها در دل داشته اند
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۰/۰۷/۱۱ ساعت 21:41 توسط اباذر
|
اندیشه رهایی
بگو نان از کجا می خورد تا بگویم چه می اندیشد
شعر را دوست دارم نوشتن را هم دوست دارم.هر آنچه مرا لحظه ای به تعقل اندازد دوست دارمنمی خواهم سیاه ببینم و سیاه بی اندیشم اما مگر می توانم درد مردمان زمانه ام را ببینم و سکوت سپید سر دهم
نوشتههای پیشین
- آبان ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸