فضای سیاسی امروز جامعه ریشه در فرهنگ چندین قرن گذشته ایران دارد
ریشه در در حکومت تشیع صفوی و حکومت درویشی قاجاری.اتفاقات و اظهار نظرهای مختلف سیاسیون ایرانی که علی رقم نظرات خود بیشتربه حمایت تلویحی و اجباری و یا سکوت می پردازند بیانگر نوعی تقیه می باشد
تدین ظاهری در رفتار روزمره و ظاهرالصلاح بودن گویی از همه چیز مهمتر می باشد و نوعی وابستگی تشکیلاتی بر خیر مردم ترجیح داده می شود..
وقتی می بینی نخست وزیر ژاپن به دلیل عملی نشدن وعدهایش استعفانامه اش را تقدیم مجلس می کند و با چشم گریان از ملتش عذرخواهی می کند چقدر حسرت صداقت این کافران نجس(از دید بعضی) را میخوری و وقتی از مسلمین دروغ مصلحتی می شنوی می بینی چقدر از آزادگی عقب هستیم..
آزاده بودن یک نعمت است که در وجود انسانها نهاده شده است انسان می تواند بی دین ولی آزاده باشد و می تواند بادین ولی اسیر دروغ و ریا بود...
*به حضراتی که در کامنتای خصوصی تهدید می کنند باید بگویم که من دچار خود سانسوری شده ام باز هم بفرمایند چشم بیشتر خفه میشوم!..
شعر را دوست دارم نوشتن را هم دوست دارم.هر آنچه مرا لحظه ای به تعقل اندازد دوست دارم