او که زر به زور اندوخته بود

چیزی نصیبش جز نفرین نبود

و او که زور با زر می کرد

کجا نصیبش شد جز گور

نه  زر ماندگارست

نه زور پایدار

آنچه خواهد ماند

دلی چون آینه صاف

روحی چون آب زلال

ویادی به نیکی خواهد بود